Locatie: Radio sterrenwacht Delingha, Purple Mountain Observatory, China
Event 022: Leonid 1998 vuurbollen regen
Parent body: Komeet 55/P Tempel-Tuttle

Deel 1

Introduktie
Omdat dit een erg groot verslag is heb ik deze onderverdeeld over 10 webpagina's. Voor snel navigeren heb ik onderaan en bovenaan links gemaakt naar de individuele subpagina's.
En dan was het eindelijk zover die zaterdag 7 november. De aktie waarnaar velen naar uit hebben gekeken en naartoe hebben gewerkt , de expeditie naar China gaat van start. Officieel onder de noemer : Sino-Dutch Leonid Expedition 1998. Voor ondergetekende betekende dit dat de twee weken China waarvoor 1,5 jaar letterlijk keihard voor gewerkt (extra geld voor de dure reis) is van start gaat. En het was de moeite waard. Hieronder volgt het verslag van een legendarische actie in de middle of nowhere , de ijskoude Gobi-woestijn in het noordwesten van de Chinese provincie Quinhai (spreek uit sin-hai).

Expeditie logo Leoniden 1998 ontworpen door Robert Haas

Reisverslag.
Om op 7 november om 12 uur arriveerden mijn ouders. Zij zouden mij naar Schiphol brengen. Na het afscheid van Lizzie en Lars, wat nogal moeilijk was omdat ik hen gedurende 15 dagen niet zal zien, vertrokken we om 12.15 uur naar Schiphol. Aankomst rond 14 uur, afscheid van mijn ouders en wachten in de incheckhal op de andere deelnemers die al snel arriveerden. Robert deelde de expeditietruien uit, die er fraai uitzagen. Rond 15 uur afscheid van de mensen die de deelnemers gebracht hadden en konden we als één groep inchecken aan de KLM balie. Om 16 uur konden we in het vliegtuig, de bekende blauwe KLM Boeing 747. Om 16.55 volgt de start en dat blijft een indrukwekkend gebeuren. Eerst wordt er naar de startbaan getaxied om aan het begin van de startbaan even te stoppen. Met de remmen aan gaan de motoren op vol vermogen. Plotsklaps gaan de remmen los en word je door de enorme versnelling in je stoel gedrukt. Je ziet het vliegveld steeds sneller voorbij suizen totdat de neus van het vliegtuig zich opricht en we loskomen van de grond. Een apart gevoel.
Op een beeldscherm kreeg je de vluchtinformatie te zien, zoals snelheid (oplopend van 350 naar ongeveer 1000 km. per uur), de afstand tot het einddoel (Beijing, ruim 8500 km.), buitentemperatuur (afnemend tot –60 op 10 km. hoogte boven Mongolië) en de vlieghoogte (meestal tussen de 10 en 11 km.). Ook kon je op kaarten zien waar het vliegtuig zich bevond. Vlak na de start vlogen we pal over het noordelijk deel van Flevoland, precies over de nieuwe locatie van post Biddinghuizen. Even daarna pal over Giethoorn en dan richting Bremen. Vandaaruit richting Denemarken, over het uiterste zuidpuntje van Zweden, de 0ostzee over naar de Baltische Staten om uiteindelijk boven Rusland uit te komen. Inmiddels was het donker geworden en zodoende konden we niet zien dat we over de Oeral vlogen.
Tijdens de vlucht konden we op de schermpjes twee films bekijken (Mask of Zorro en Lethal Weapon 4, de eerste in het Nederlands ondertiteld, de tweede in het Chinees…) en werd er wat voedsel en drinken geserveerd. Omdat je naar het oosten vliegt kom je in andere tijdzones terecht. Uiteindelijk is het tijdsverschil tussen China en Nederland 7 uur, dwz. dat de tijd daar 7 uur vooroploopt ten opzichte van Nederland.

KLM Boeing 747

Aankomst in China
Na een verder zeer rustige en aangename vlucht volgt de landing op Beijing Airport om 08.35 uur. Vanuit het vliegtuig gingen we niet een gateway in, maar moesten we met een gewone trap het vliegtuig uit. Daar stond al een ruim tien man sterke Chinese schoonmaakploeg [in uniform!] klaar voor het vliegtuig. Het was dan ook inderdaad een zooitje geworden in het vliegtuig. Vandaaruit moesten we in een bus naar de douane. Daar moest je naast je paspoort een ingevulde gezondheidsverklaring afgeven. Na deze check konden we de bagage ophalen en zonder verdere controles de aankomsthal verlaten. Dat dit zo makkelijk ging wekte grote verbazing onder de deelnemers, maar dat zou ons nog wel vaker overkomen in de komende weken.

Verzamelen voor de transfer naar BAO

Buiten werden we opgewacht door de astronoom Zhu Jin en een chauffeur van de bus die ons naar BAO (Beijing Astronomical 0bservatory) zou brengen. En, verrassing, ook een bekend Nederlands amateur stond daar op ons te wachten: Alex Scholten. Hij was op wereldreis (al sinds januari 1998) en was “toevallig”in China aanbeland. Ook hij logeerde op het BAO. In ieder geval een leuke verrassing! Inmiddels ontmoetten we ook drie mensen van U-Freight, die Casper en Hans de mogelijkheid boden om de cargo te inspecteren.
De rest van het team begaf zich naar een “redelijk aftands” busje… Nadat deelnemers en bagage hier ingestouwd werden konden we over de Chinese highway met een snelheid van 50 km. per uur naar BAO. Wat meteen al opviel aan het verkeer is dat er amper verkeersregels lijken zijn of als ze er al zijn ze amper nageleefd worden. Het is een kwestie van zover mogelijk doordrukken en vooral veel toeteren. Met zo’n rijstijl zou je algauw uit je auto getrokken worden in Nederland…… Het is op de wat kleinere wegen een chaotisch geheel, fietsers, brommers, auto’s en bussen alles rijd door elkaar. Zelfs op de snelweg kwamen we enkele fietsers tegen.
Beijing is een stad met twee gezichten. Het centrum staat vol met hoge woontorens en kantoorgebouwen, terwijl daaromheen oude wijken staan met in slechte staat verkerende gebouwen en huizen. Het is in die wijken ook erg smerig, afval ligt gewoon op straat, er zijn open riolen (=geulen met vies afval water) en er is veel smogvorming. De staat van de gebouwen in de wijk waar het BAO gebouw zich bevond, deed ons vrezen.

Terug - Volgende
Deel: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10