Locatie: Radio sterrenwacht Delingha, Purple Mountain Observatory, China
Event 022: Leonid 1998 vuurbollen regen
Parent body: Komeet 55/P Tempel-Tuttle

Deel 2

8 november 1998: Aankomst Beijing Astronomical Observatory
Maar nee, midden tussen de oudere, slecht onderhouden gebouwen stond een nieuw, helder wit gebouw : het BAO! Het gebouw bleek slechts een half jaar oud te zijn. Gauw alles uit de bus en eenmaal binnen konden we direct naar onze kamers. Die waren naar Chinese maatstaven erg luxe. In elke kamer stonden twee bedden, was genoeg kastruimte, een TV (met alleen Chinese zenders dus daar hadden we eigenlijk niets aan) en een douche en badruimte met een gewone Westerse wc (met papierrollen). Dus dat viel erg mee. Verder stonden er altijd thermoskannen met gekookt water klaar, dus we konden er altijd thee of cup a soup mee maken. Het wordt sterk afgeraden om gewoon leidingwater te drinken, omdat er allerlei besmettingen in voor kunnen komen. De keuken in het gebouw zag er redelijk schoon uit, net als het personeel dat er werkte. En dat voor twintig dollar per dag , voor Chinese maatstaven erg duur, maar voor ons goedkoop.

Het BAO te Beijing

Het eten is een verhaal apart. Om 12 uur kregen wij onze eerste Chinese lunch aangeboden. In China is dit de belangrijkste en uitgebreidste maaltijd van de dag, terwijl bij ons dat meestal het avond eten is. Het eten in BAO vond ik absoluut niet lekker. Er was wel een grote verscheidenheid aan vlees, maar omdat ze schijnbaar overal dezelfde olie voor gebruikte om in the bakken, smaakte alles hetzelfde met een vies olie achtig smaakje. Het eten met stokjes ging ook al niet zo best, zodat ik toen vrijwel niets heb gegeten.

Omgeving verkennen

Verhuizing?

Vrijwel direct na het eten ben ik met een aantal mensen de directe omgeving van het BAO wezen verkennen. We liepen langs de Datum Lu Road. Aan de overkant was een markt en dus moesten we oversteken. En dat is nogal een onderneming in hectisch China… Wat opviel was dat er veel bussen en fietsen (met karretjes) rondrijden in de stad. Achteraf hoorde ik dat er ruim 2 miljoen bussen rijden in Beijing. De fietsen met karretjes zijn vaak afgeladen met spulletjes, sommigen vol met één soort groenten (vaak koolsoorten) , wc rollen of briketten. En dit vaak opgestapeld tot 3 meter hoog…Op de markt was het een enorme ongeorganiseerde bende. Tussen grote hoeveelheden afval dat gewoon op straat lag stonden vaak onfrisse kraampjes met koopwaar als zijnde groenten ( weer hele bergen), vlees, kleding en levende have zoals kippen en varkens. Deze werden ter plekke geslacht. Vanuit een mand gaapten vier varkenskoppen ons aan… Er stonden ook eetstalletjes tussen. Vaak was het niet meer dan enkele olievaten met een vuur erin, waarop pannen met olie stonden waarin een vreemde sliertachtige substantie werd gebakken. Het zag er niet erg hygiënisch en lekker uit. Het wordt toeristen ook met klem afgeraden om daar te eten omdat je dan grote kans hebt om ziek te worden.

Kapper op straat!

Wat verder op was weer een markt, deze met wat luxere spullen als bijvoorbeeld kleding en witgoed. Alles stond gewoon in de buitenlucht. Vandaaruit konden we een grote hal in. Daarin stonden allemaal kooien (letterlijk) met daarin HIFI apparatuur. Bijna alles goedkope Chinese merken. Elke kooi was een winkel. Wat er vooral veel verkocht wordt zijn Cd-i spelers, speciaal voor karaocke. Dit is iets wat inmens populair is in China, wat we later in Delingha goed zouden merken…
Eenmaal terug op de Datum Lu Road viel het ons verder op dat alles in het oneindige wordt gerapareerd. Of dit nu een aftandse fiets, auto of gewoon een eenvoudig krukje is, het maakt niet uit. Auto’s worden gewoon aan de straat gerepareerd. Overigens heeft niemand hier iets van milieu wetgeving gehoord. Men laat olie of benzine gewoon over de straat weglopen.
Verder is het natuurlijk zo dat je als westerling een bezienswaardigheid bent voor de lokale bevolking, vooral voor de kinderen. Men is erg vriendelijk, kijkt ongegeneerd naar je of lachen je soms uit. Vooral Jos Nijland viel op vanwege zijn grote lengte. Op een gegeven moment zijn we vanaf de Datum Lu Road meer een wijk met kleine huisjes ingegaan. Het is niet meer dan een straat met links en rechts kleine huisjes, weinig ramen, donker , ongezellig en open riolen waarin honden hun gading zochten. Wat hebben wij het dan goed in Nederland.

Wijkje nabij de Datum Lu road. Inmiddels bestaat dit niet meer, er staan nu enorme woontoren.

Na een kleine twee uur keerden we terug in het BAO en kon ik nog twee uurtjes slapen voor het avond eten (ik had tijdens de vlucht vrijwel niet geslapen en dat begon ik te merken). Ook deze maaltijd viel niet mee, veel vlees (met dezelfde olie achtige smaak) en smaakloze gaar gestoomde broodjes. Hierna was er nog een kort samenzijn met de overige expeditieleden waarin de eerste ervaringen van die dag uitgewisseld werden. Als laatste gingen we nog even naar buiten om een blik op de sterrenhemel te werpen. Wat meteen opviel is dat de sterrenbeelden hier veel hoger staan dan in Nederland. Logisch ook want we zitten hier op 37 graden noorderbreedte en in Nederland op 52 graden noorderbreedte. Dus de sterrenbeelden staan hier 15 graden hoger. Om 22 uur lokale tijd doken wij vermoeid ons bed in.

Terug - Volgende
Deel: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10