Locatie: Radio sterrenwacht Delingha, Purple Mountain Observatory, China
Event 022: Leonid 1998 vuurbollen regen
Parent body: Komeet 55/P Tempel-Tuttle

Deel 10

11e dag , woensdag 18 november: uitwerken en uitrusten.
Na een korte “nachtrust” is het weer uitwerken en rekenen geblazen door de visuele waarnemers. Intussen blijkt dat het piekje rond 20.45 UT in alle data van alle waarnemers terug te vinden is. Toch leuk. Verder is het uitrusten geblazen en de batterij voor de laatste officiële waarnemingsnacht weer opladen. Marco doet in de avond nog weer een fax uitgaan naar de IAU.

Waarnemingen vanuit Ulan.
Vannacht zou ik met Jos naar de droppost gaan. Vertrek met de bus om 21.30 uur. Een rit door het pik donkere Chinese land. Op een gegeven moment zie ik een lichtje aan de horizon opflitsen. Zeker een tegenligger. Pas na 15 minuten realiseer ik mij dat het de heldere ster Serius is die opkomt. Rond 23 uur arriveren we in Ulan en zetten we snel de spullen op, Al snel blijkt dat de Leonidenaktiviteit nog steeds verhoogd is! We hadden verwacht dat nu het normale niveau wel weer bereikt zou zijn. We schatten de ZHR in het veld op 30, een factor 4 hoger dan normaal rond deze datum. Er worden nog enkele heldere Leoniden gezien , een –3 trekt aan het begin van de nacht een zeer lang spoor langs de hemel. Later nog een –2 laag oost. Koen had deze nacht last van vermoeidheid en nam twee keer een langere pauze. Zodoende mistte hij de –6 a –8 Leonide die een uurtje voor schemering verscheen.

Leonide -3 gefotografeerd vanuit Ulan

Verder mat Casper de temperatuur deze nacht. Midden op het pleintje is het –23 graad Celsius, terwijl onder een afdak –17 graad Celsius wordt gemeten. Dit was samen met 16 op 17 november de koudste waarnemingsnacht. Om 23 UT is dan het einde van deze nacht en van de aktie! Tevreden ruimt iedereen blauwbekkend op en kunnen we om 07.15 uur vertrekken richting de radio sterrenwacht, waar we arriveren om 08.30 uur. Iedereen is dan al in ruste.

12e dag, donderdag 19 november: uitwerken en inpakken…
Na de bekende korte nachtrust worden de laatste waarnemingen snel uitgewerkt. Daarna gaat men de spullen pakken want morgen vertrekken we weer naar Xining. Aan het einde van de middag wordt een begin gemaakt met het inpakken van de cargo. Dit werd onderbroken door de avondmaaltijd en het officiële afscheid feestje dat de Chinezen voor ons hadden georganiseerd.

Officieel afscheid counterpart.
Om 20 uur werden we verwacht in de karaocke zaal en daar stond een heel fraaie taart klaar met de tekst : Concratulatios on succeeding in Sino-Dutch Leonid Expedtion! Delingha,China, 19-11-98. Eerst zongen een paar Chinezen wat liedjes voor ons. Daarna nam de directeur Lei Chengming het woord en zei in zijn beste Engels dat hij erg trots was op alles dat was gebeurd. We zouden altijd vrienden blijven en konden altijd terug keren! Applaus. Daarna kwam Marc aan het woord. Hij bedankte iedereen die mee geholpen had aan de expeditie en deelde vervolgens wat presentjes uit. Als verrassing (???!!Koen) voor de Chinezen, die gek zijn op karaocke , had Marc de tekst van vier Nederlandse liedjes uitgeprint en deze zouden wij voor hen meezingen. Het waren de liedjes “Suzanne”, “Annabel”, “15 miljoen mensen”en “Geen bal op de TV”. Hierna mocht ik als banketbakker zijnde de taart aansnijden en uitdelen. De taart was bijzonder mooi opgemaakt, maar qua smaak was ze niet te eten. Gortdroog en een hele vette crème. Hierna dansten enkele deelnemers en de Chinezen op housemuziek van 2 Unlimited (nou ja…) . Dit wil ik ook nooit meer meemaken, een Carl Johannink die op house herrie danst… Om 21.30 UT zei de directeur : “There’s more to do this night”. En dat was waar. We moesten de cargo verder inruimen. Rond 24 uur was iedereen klaar en konden we gaan slapen.

Taart!

Sterenwacht directeur Lei Chengming kreeg een expeditie trui kado

De banketbakker mag de taart aansnijden...

13e dag, vrijdag 20 november: Terugreis Xining.
’s Ochtends ontbijt om 8.00 uur. Daarna nog eens afscheid nemen van alle behulpzame mensen. De laatste expeditie stickers worden uitgedeeld. En om 08.35 volgt het vertrek van een plek waar we hoogstwaarschijnlijk nooit meer terug zullen keren, maar nog heel vaak aan terug zullen denken. Good bye everyone!
Om wat meer ruimte in de bus te krijgen werd een extra auto geregeld, een luxe Volkswagen. Omdat vrijwel iedereen al in de bus zat kon ik samen met Arnold en Zhao in deze auto plaatsnemen. Deze auto zit een stuk comfortabeler dan de bus en reed ook een stuk sneller. Het was vandaag een zwaar bewolkte dag, de eerste sinds onze aankomst. De route die terug gereden werd was dezelfde als op de heenweg. Er werd ook weer in hetzelfde restaurant geluncht. Om 18.00 uur zijn we weer terug in Xining, in hotel Quinhai. Eerst een heerlijke douche, gevolgd door een flinke maaltijd. Daarna besluiten een aantal mensen in het hotel te blijven, maar Romke, Jos, Robert, Arnold en ik gaan de stad weer in. Op zoek naar een kroeg dus maar dat is moeilijker dan gedacht. De meeste uitgaans mogelijkheden zijn zogenaamde KTV, wat betekent Karaocke TV bars. Zo zijn we toch maar wezen proberen in een KTV, maar dat was niks. Het zijn gewoon ongezellig kleine kamertjes waar je met vrienden mee kan zingen. Niet ons idee van een gezellig avondje uit. Na wat omzwervingen vonden we toch een kroeg (met KTV) maar waar het wel goed vertoeven was. We maakten daar duidelijk dat we cola en bier wilden. Vooral Arnold zorgde weer voor hilariteit door hardop te vragen : “Mag ik drie porties bitterballen alstublieft?”. Rond 12 uur keerden we weer terug in het hotel en ging iedereen naar bed.

14e dag, zaterdag 21 november: terug naar Beijing en BAO.
Na het ontbijt ontmoeten we Nancy weer van VNC/CITS. Om 08.30 vertrek met busje naar vliegveld. Onderweg ziet Koen een politie agent zijn neus leeg snuiten in de goot, maar dat ging niet goed want er hing een lamge sliert snot uit zijn neus… Eet smakelijk. Op het vliegveld regelde Nancy weer de tickets. Na een uitgebreide persoonlijke en bagage check konden we de vertrekhal in. Na een uur arriveerde ons vliegtuig…slik…ahum…een levensechte Tupolev 154. Zijn dat niet die dingen die regelmatig neerstorten….slik? Wel, dat is het slechte nieuws, maar het goede nieuws is dat we in China zitten waar de vliegtuigen uitstekend worden onderhouden, beter dan in Rusland waar regelmatig Tupolevs neerstorten. Rond 10 uur konden we het vliegtuig in. Ik zat met Casper naast de nooduitgang en dat had als voordeel dat je veel meer beenruimte hebt. Overigens is het vliegtuig veel ruimer dan bijvoorbeeld de 737. Na drie kwartier moesten we het vliegtuig weer uit terug de vertrek hal in. Daar werd omgeroepen dat de vlucht vertraagd was “because of bad weather situation at Beijing Airport”…Toen volgde een periode van uren wachten in die ijskoude vertrekhal. We raakten aan de praat met een Chinese zakenman die ons wist te vertellen dat het in Beijing sneeuwde! Dat was de reden van de vertraging.
Maar om 17.15 mochten we het vliegtuig weer in en om 18.00 uur stegen we op van Xining Airport. Een rustige en comfortabele start. Ik moet zeggen dat deze vlucht het prettigste was van alle vluchten die ik eerder heb gedaan. Update: in februari 1999 is in China een Tupolev 154 neergestort met meer dan 100 doden… (13 maart 1999).
Na twee uur vliegen landden we op Beijing Airport. Inderdaad lag er een laag sneeuw van ruim 15 cm. Doordat het vliegveld vijf uur gesloten is geweest is er een enorme achterstand ontstaan van vliegtuigen die willen landden. Achter ons vliegtuig stonden zeker nog tien vliegtuigen in de rij om afgehandeld te worden. Uiteindelijk duurde het nog ruim twee uur voordat we het vliegtuig uitkonden!
Snel door bagage ophalen en dan naar de vertrekhal waar we opgevangen zouden worden door iemand van VNC. Wat een heksenketel daar zeg. Duizenden mensen zochten hun weg en ook buiten was het één grote file van auto’s en bussen. De VNCer regelde snel een bus en konden we naar het restaurant waar de Xing Longgroep inmiddels een diner aan de Chinese gastheren aanbood. We arriveerden daar rond 23 uur. Na een half uurtje alweer vertrek naar BAO. Daar uiteindelijk om 00 uur en gauw naar bed.

Weerzien met de Xinglong groep en elkaars ervaringen uitwisselen...

15e dag, 22 november: terug naar Nederland…
Om 05.30 uur alweer op, ontbijt en om 06 uur naar vliegveld. Voordat we vertrokken kregen we van Zhu Jin nog eerste dag zegels aangeboden die in China met het oog op de Leoniden speciaal werden uitgegeven op 18 november. Na een uurtje in de bus weer op het vliegveld, waar het nog steeds een enorme chaos is. Inchecken duurde lang en voor de douane was het ook een heksenketel. Uiteindelijk belandden we rond 11 uur in ons vliegtuig, de vertrouwde blauwe 747 van KLM. Vertrek om 11.20 uur. Een lange vlucht terug waarin we weer twee films (w.o. Godzilla) en een stukje Mr. Bean konden zien. Aankomst Schiphol om 15.55 Nederlandse tijd. Paspoortcontrole en dan wachten op de bagage. Hierna een fijn weerzien met Lisje Nak, Lars en pa en ma. Ik was heel erg blij weer terug te zijn. Daarna een voorlopig afscheid van de deelnemers en gauw terug naar huis waar ik om 18 uur de honden kon begroeten. Oost west, thuis best! Het einde van een enorm geslaagde campagne waarover nog jaren nagepraat gaat worden. Nu eerst maar eens rusten en op krachten komen. En vooral: bijslapen!!!!!

Dankwoord:

Bij deze wil ik de organisatoren van deze expeditie bedanken voor deze ervaring, deze expeditie zal ik nooit meer vergeten: Casper, Hans, Carl en Marc: heel erg bedankt. Ook de mede teamleden en de Chinese counterpart worden bij deze bedankt voor de prettige samenwerking.

Koen Miskotte, 5 februari 1999 om 13.43 uur.

Terug - Volgende (=weer naar eerste deel)
Deel: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10